Een wandeling

Diego Joosten ontrafelt, construeert en markeert landschappen en stadszichten. Hij bouwt een gelaagd beeld, altijd een verzicht, een waarneming.

Het gaat om aanwezigheid en direct beleven: ‘you see what you get’. Iconografie, dieper verhaal of retoriek zijn niet relevant.
Het start met een banaal moment, het hier en nu van vandaag, een verstrooide glimp uit een ooghoek, en groeit tot een monumentale compositie en verwondering.

Diego werkt snel, ritmisch en ongepland. Met abrupte picturale ingrepen en een ongeduldige schriftuur bouwt hij een omvangrijk oeuvre op. Ieder eindbeeld is een picturale, rijke, gelaagde architectuur.

De werken ontstaan meestal in reeksen. Een tekening of schilderij stuurt niet enkel zichzelf maar ook een volgend werk aan. Het laboratorium bundelt de improvisaties en wordt terug een aanleiding. De reeks wordt als geheel in de ruimte getoond en smelt atonaal samen.

Kijken is een lichamelijke verkenning, een wandeling.

An Van Exe